• U bevindt zich hier:  
  • Start
  • Blog
  • Winterwonderland

Terwijl mijn gezin in vol ornaat met ski’s of snowboard alle pistes die je kunt bereiken met de skipas af gaat, zit ik rustig op het balkon van ons huurappartement met een kop koffie, een boek en de voeten omhoog in het zonnetje te genieten van het uitzicht.

 Het is ’s morgens een drukte van belang in het kleine keukentje; ontbijten, brood voor tussen de middag mee, de een gaat de badkamer in de ander zoekt zijn handschoenen. Binnen een uur is alles geregeld en gaat het hele spul, dit jaar met aanhang, naar de piste. Mooi om te merken dat iedereen zijn draai heeft gevonden en dat het een gestructureerd rommeltje is. Ik neem nog een slok koffie en bedenk me wat ik ga doen vandaag. Eerst even de ramen open zetten zodat de frisse berglucht naar binnen kan. Ik kijk naar het dorpje dat beneden me ligt. Het dal is sneeuwvrij maar de pistes zijn prachtig wit. Ik besluit om aan het eind van de ochtend de gondel te nemen naar boven en vanuit daar een wandeling te maken. Tussen die majestueuze bomen door op die hoogte voel ik met klein ik loop rustig door. Na een kilometer of 3 kom ik bij een restaurantje waar mijn gezin zich al op het terras heeft geïnstalleerd. Ik sluit me bij ze aan en na een half uurtje klikken ze de ski’s weer onder en stappen de volgende lift in. De wangen rood van inspanning en ogen die glimmen van plezier. Ik ben blij dat we allemaal op onze eigen manier genieten van deze prachtige en indrukwekkende omgeving en wandel rustig terug naar beneden. Mooi dat we allemaal ons eigen ding kunnen doen en daar vol enthousiasme elkaar over vertellen als we opgepropt in het keukentje samen aan tafel zitten te eten. Dat is toch echt geluk.

Top